Home » การโจรกรรมบนเครื่องบินกับการหนีที่หาตัวไม่พบ

การโจรกรรมบนเครื่องบินกับการหนีที่หาตัวไม่พบ

โดย 2 Cents
695 views

คอลัมน์ เรื่องเล่าจากต่างแดน โดย 2 Cents

DB Cooper เป็นชายที่ทำโจรกรรมบนเครื่องบิน และกระโดดร่มลงจากเครื่องบินกลางดึกหายไปอย่างไร้ร่องรอย จนทุกวันนี้ก็ยังหาคำตอบที่ชัดเจนไม่ได้

การโจรกรรมเรื่องแรกขอเริ่มด้วยเรื่องของ DB Cooper ที่เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อปี ค.ศ. 1971 หรือ พ.ศ. 2514 และเป็นการโจรกรรมทางอากาศอันเดียวที่ยังไม่สามารถคลี่คลายคดีได้ และคาดว่าจะไม่มีวันคลี่คลายได้เพราะคนที่เกี่ยวข้องคงจะอายุมากหรือเสียชีวิตไปแล้ว

DB Cooper เป็นชื่อของชายที่ทำโจรกรรมบนเครื่องบินและกระโดดร่มลงจากเครื่องบินกลางดึกหายไปอย่างไร้ร่องรอย

เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ตอนบ่ายของวันที่ 24 พฤศจิกายน 2514 (1971) ชายคนหนึ่งเดินไปที่เคาน์เตอร์สายการบิน Northwest Orient Airlines ที่สนามบิน เมือง  Portland รัฐ Oregon (ต่อมาสายการบินนี้เปลี่ยนชื่อเป็น Northwest Airline และต่อมาได้ควบกิจการกับสายการบิน Delta หลังวิกฤตต้มยำกุ้ง) และซื้อตั๋วเครื่องบินขาเดียวไป Seattle รัฐ Washington ที่ห่างไปประมาณ 30 นาทีโดยเครื่องบิน

ชายคนนี้จ่ายค่าตั๋วเครื่องบินเป็นเงินสดและระบุว่าเขาชื่อ Dan Cooper (ต่อไปขอเรียกเขาว่า Cooper) เขาใส่เสื้อเชิ้ตผูกเน็คไทกับเสื้อนอกและมีเสื้อกันฝนทับอีกตัว เขามีสัมภาระคือกระเป๋าเอกสารใบไม่ใหญ่มากหนึ่งใบ

(จากภาพ: รูปสเก็ต DB Cooper จากคำบอกเล่าของคนที่เห็นเขาระหว่างเกิดเหตุ ภาพจาก https://www.fbi.gov/history/famous-cases/db-cooper-hijacking)

====
การโจรกรรม
เครื่องบินไฟลท์นั้นเป็นเครื่อง Boeing 727 มีผู้โดยสาร 36 คน มีนักบินและเจ้าหน้าที่บนเครื่องอีก 6 คน เมื่อขึ้นไปบนเครื่อง Cooper นั่งที่แถวสุดท้าย หลังจากเครื่องบินขึ้นได้ไม่นาน Cooper ยื่นกระดาษแผ่นเล็กๆ ให้เจ้าหน้าที่บนเครื่อง (flight attendant) ที่นั่งใกล้ๆ เขาตรงท้ายเครื่อง ในโน้ตบอกว่าเขามีระเบิดและบอกให้ flight attendant คนนั้นนั่งข้างเขา

flight attendant คนนั้นกลัวมากแต่ก็นั่งข้างเขาและขอดูระเบิด เขาเปิดกระเป๋าเอกสารเขาให้เธอดู ซึ่งในนั้นมีแท่งแดงๆ สี่แท่งและสายไฟระโยงระยางเหมือนระเบิด dynamite เขาบอกให้เธอเขียนสิ่งที่เขาต้องการ คือเงินสด $200,000 เหรียญ เป็นแบงค์ $20 ทั้งหมดใส่ในเป้และร่มชูชีพข้างหน้า (front parachute คือร่มสำรอง) และหลัง (back parachute คือร่มหลัก) อย่างละ 2 อัน

flight attendant คนนั้นนำโน๊ตไปให้กัปตัน เพื่อให้กัปตันติดต่อกับทางภาคพื้นดิน กัปตันบอกให้ flight attendant คนนั้นอยู่ในห้องกัปตัน ไม่กลับไปหา Cooper แต่ก็มี flight attendant อีกคนไปนั่งข้าง Cooper แทน

การที่เขาขอร่มอย่างละ 2 อันเป็นกลยุทธหนึ่งของ Cooper ที่ทำให้เจ้าหน้าที่คิดว่าเขาอาจจะพา flight attendant หรือผู้โดยสารไปด้วย เพื่อป้องกันไม่ให้เจ้าหน้าที่เอาร่มชูชีพที่ไม่ทำงานมาให้เขา ทางสายการบินยอมให้เงิน Cooper เพื่อหลีกเลี่ยงการสูญเสียที่อาจจะเกิดขึ้น โดยทางการได้ทำการเก็บข้อมูลเลขบนธนบัตรทั้งหมดไว้เพื่อใช้ตามหาตัวผู้ก่อเหตุในภายหลัง

ไฟลท์นั้นจริงๆ ใช้เวลาแค่ 30 นาที แต่เพื่อรอให้ทางพื้นดินหาเงินและร่มชูชีพนักบินจึงบินวนรอ โดยแจ้งผู้โดยสารบนเครื่องว่ามีเหตุขัดข้องทางเครื่องยนต์เล็กน้อย

เมื่อเงินและร่มชูชีพพร้อม นักบินได้นำเครื่องลงโดยจอดห่างจากอาคารผู้โดยสาร และให้เจ้าหน้าที่ภาคพื้นดินเอาเงินมาให้เขาบนเครื่อง และให้ flight attendant ออกไปเอาร่มชูชีพขึ้นเครื่องโดยใช้ประตูด้านท้ายเครื่อง เมื่อได้ของทั้งหมดครบแล้วและตรวจดูเงิน Cooper ก็ให้ผู้โดยสารคนอื่นลงหมดรวมทั้ง flight attendant อีก 2 คนลงจากเครื่อง เหลือ flight attendant คนที่นั่งข้างเขามากับนักบินและวิศวกรอีก 3 คน

=====
การหลบหนี
Cooper บอกให้เติมน้ำมันเครื่องบินและบินไป Mexico City โดยเขาระบุวิธีการบินให้นักบินทำตาม คือ

1. บินด้วยความเร็วต่ำที่สุดที่เครื่องจะไม่สูญเสียการทรงตัวของเครื่องบิน (stall) ซึ่งคือประมาณ 100 knots

2. บินที่ความสูงไม่เกิน 10,000 ฟุต

3. Landing gear (หรือล้อ) จะต้องใช้งานตลอดเวลา (คือไม่พับเก็บเหมือนการบินทั่วไป)

4. ปรับ wing flaps ลงที่ 15 องศา (wing flaps must be lowered 15 degree)

5. ไม่ปรับความดันในห้องโดยสาร (unpressurized)

จากวิธีการบินที่ Cooper ระบุบ่งบอกว่า Cooper มีความรู้เกี่ยวกับเครื่องบินพอสมควร เพราะเครื่อง Boeing 727 สามารถบินแบบนี้ได้ในขณะที่เครื่องรุ่นอื่นอาจจะมีปัญหาเรื่องการทรงตัว โดยเฉพาะการเปิดประตูหย่อนบันไดกระโดดร่มลงจากท้ายเครื่อง เครื่องน้อยรุ่นที่จะทำได้

เมื่อนักบินดูวิธีการบินที่ Cooper สั่งแล้วก็บอกว่าน้ำมันที่มีไม่พอบินไป Mexico City นักบินแนะนำว่าให้แวะเติมน้ำมันที่ สนามบิน Reno-Tahoe ซึ่ง Cooper ตอบตกลง เวลาประมาณ 19:40 น. เครื่องบินก็ขึ้นจากสนามบิน Seattle มุ่งหน้าไปเติมน้ำมันที่ Reno โดยมีนักบินและวิศวกรอยู่ในห้องนักบิน ส่วน Cooper กับ flight attendance คนเดิมอยู่กับเขาในห้องโดยสาร

หลังจากเครื่องขึ้น Cooper ก็บอกให้ flight attendant ไปเปิดทางลงท้ายเครื่องและปล่อยบันไดลงไป แต่ flight attendant ไม่กล้าไปเปิดเพราะกลัวว่าเธอจะถูกอากาศดูดออกไป Cooper บอกเธอว่าเขาจะเปิดเอง และบอกให้เธอไปห้องนักบินและอย่าออกมาอีก และให้ปิดม่านที่กั้นทางเดินบนเครื่องระหว่างชั้นธุรกิจและชั้นประหยัดด้วย

ประมาณ 20:00 น. สัญญาณการเปิดประตูท้ายเครื่องแสดงขึ้นในห้องนักบิน กัปตันพูดผ่านอินเตอร์คอมในห้องโดยสารว่าเขาต้องการความช่วยเหลือหรือไม่ ซึ่งเขาตอบว่า “ไม่” ต่อมาเวลาประมาณ 20:13 น. ส่วนท้ายเครื่องกระตุกขึ้นเล็กน้อยซึ่งกัปตันก็นำเครื่องกลับมาเป็นปกติ จนกัปตันจะนำเครื่องลงที่ Reno ซึ่ง flight attendant พูดผ่านอินเตอร์คอมกับ Cooper ว่าไฟลท์กำลังจะลงจอด ต้องปิดประตูท้ายเครื่อง แต่ก็ไม่มีคำตอบจาก Cooper เมื่อเครื่องลงจอดทุกคนบนเครื่องพบว่า Cooper ไม่อยู่บนเครื่องแล้ว

(จากภาพ: เครื่องบิน Boeing 727 ที่แสดงทางลงท้ายเครื่องที่ DB Cooper กระโดดจากเครื่องลงไป ภาพจาก https://ig.space/commslink/boeing-727-groundbreaking-tri-jet-was-the-best-sel)

จนถึงวันนี้ทางการก็ยังไม่สามารถจับตัว Cooper ได้

=====
การสืบสวน
หลังจากเกิดเหตุทางการได้พบหลักฐานบนเครื่องบินคือ เข็มกลัดติดเน็คไทที่มีฝุ่นผงของโลหะบางอย่าง เช่น titanium ที่มีการใช้ค่อนข้างจำกัด เส้นผม 2 เส้น และก้นบุหรี่ 8 ก้น ซึ่งเทคโนโลยีสมัยนั้นไม่เพียงพอที่จะตรวจหา DNA ได้ ต่อมาภายหลังพบว่าเส้นผมได้หายไปและก้นบุหรี่ได้ถูกทำลายไปแล้ว

มีการพยายามระบุบริเวณที่คาดว่า Cooper กระโดดลงไปโดยมีการให้เครื่องบินบินตามเส้นทางนั้นและโยนพัสดุที่เขาคาดว่าน้ำหนักประมาณ Cooper ซึ่งเมื่อพัสดุหล่นจากเครื่องก็ทำให้ท้ายเครื่องกระดกเหมือนที่นักบินประสบในคืนนั้น

มีการค้นหาบริเวณนั้นซึ่งเป็นป่า การสืบสวนค้นหาเป็นไปหลายปี ทั้งโดยภาครัฐและบุคคลทั่วไปที่มีความสนใจ แต่ก็ไม่พบร่องรอยอะไร

จึงมีการคาดการณ์ว่า Cooper อาจจะเสียชีวิตจากการกระโดดร่ม เพราะบริเวณที่เขาคาดว่า Cooper โดดลงไปนั้นเป็นป่า และช่วงเวลาที่เกิดเหตุอากาศแถวนั้นหนาวมาก Cooper แต่งตัวไม่เหมาะกับภูมิอากาศแบบนั้นและเขาไม่น่ามีอุปกรณ์ยังชีพเพราะเขามีเพียงกระเป๋าเอกสารที่ไม่ใหญ่มากใบเดียว อีกทั้งแบงค์ $20 ที่ให้ Cooper ไปไม่มีการนำไปใช้จ่าย เพราะทางการได้เก็บเลขบนธนบัตรและได้ตีพิมพ์เลขเหล่านั้นในสื่อ แต่ไม่เคยมีใครรายงานว่าได้รับธนบัตรพวกนั้นเลย

หลักฐานเดียวที่พบหลังจากเกิดเหตุ หลายปีให้หลังคือในปี 1980 (2523) เด็กคนนึงเจอแบงค์ $20 ที่ให้ Cooper จำนวน $5,800 ระหว่างที่เกลี่ยที่ริมแม่น้ำเพื่อก่อแคมป์ไฟ โดยเงินนั้นยังมัดด้วยหนังยางเหมือนตอนที่ให้ Cooper ไปแต่ตัวธนบัตรนั้นได้เสื่อมสภาพไปตามเวลา

(จากภาพ: เงินที่เจอริมแม่น้ำ ภาพจาก https://www.fbi.gov/history/famous-cases/db-cooper-hijacking)

=====
โจรกรรมเลียนแบบ (Copycat)
หลังจากเกิดเหตุการณ์นี้ ได้มีการโจรกรรมเลียนแบบมากกว่า 10 ครั้งในเวลาไม่ถึงหนึ่งปีให้หลัง ทั้งในอเมริกาและในประเทศอื่น โดยทุกครั้งการก่อเหตุเกิดบนเครื่องบิน เรียกร้องเงินและร่มชูชีพ แต่ผู้ก่อเหตุทุกคนถูกจับได้ บางครั้งจับได้ก่อนที่จะมีการกระโดดร่ม บางครั้งหลังจากกระโดดลงไปแล้ว มีเคส DB Cooper เคสเดียวเท่านั้นที่ไม่สามารถจับตัวได้จนถึงทุกวันนี้ และได้มีการปรับเปลี่ยนให้เครื่องบินทุกรุ่นไม่สามารถเปิดประตูหย่อนบันไดจากเครื่องบินระหว่างที่บินได้

เรื่องราวทั้งหมดก็เป็นเช่นนี้ คราวหน้าจะเปลี่ยนบรรยากาศไปเป็นการขโมยเครื่องเพชรกันนะคะ

You may also like

เว็บไซต์นี้มีการใช้คุกกี้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลการใช้งานของเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล เพื่อเก็บข้อมูลและรวบรวมสถิติวิจัยทางด้านการตลาด การวิเคราะห์แนวโน้ม ตลอดจนนำมาปรับปรุง และควบคุมการทำงานของเว็บไซต์ ทั้งนี้ หากท่านไม่ยินยอม ท่านยังสามารถใช้งานเว็บไซต์ได้ปกติ ยอมรับทั้งหมด