Home » จิตอาสา รับเลี้ยงสุนัขชั่วคราว

จิตอาสา รับเลี้ยงสุนัขชั่วคราว

โดย 2 Cents
714 views

บทความ เรื่องเล่าจากต่างแดน โดย 2 Cents

“อเมริกากับการบริจาคและงานจิตอาสา” ตอนนี้เล่าเรื่อง การรับเลี้ยงสุนัขชั่วคราว เป็นงานอาสาอีกอย่างที่ช่วยหาบ้านถาวรให้น้อง พร้อมกับบอกปัญหาสุนัขจรจัดว่า เกิดจากอะไร แก้อย่างไร (และนี่เป็นตอนสุดท้ายของซีรี่ย์นี้แล้วนะคะ)

จากตอนที่แล้วเล่าถึงการขับรถรับ/ส่งน้องไปแล้ว ในตอนนี้เราจะเล่าเรื่องการรับเลี้ยงน้องชั่วคราวจนกว่าจะได้บ้าน ที่ภาษาอังกฤษเรียกว่า foster home, foster family หรือ foster parents ซึ่งก็คือข้อ 2 ในบทความตอนที่แล้ว

กลุ่มที่เรารับเลี้ยงเป็นคนละกลุ่มกับที่เราขับรถรับ/ส่ง กลุ่มนี้เขามีคนขับและรถตู้ของเขาเอง เขาจะขับสองคนผลัดกัน รวดเดียวสิบกว่าชั่วโมง ออกห้า-หกโมงเย็นวันศุกร์ มาถึงแถวบ้านเราประมาณ 8 โมงเช้าวันเสาร์ เขาเลยไม่ต้องหาอาสาขับรถรับ/ส่ง แค่หาคนรับเลี้ยง

เขารับสุนัขจรจัด และสุนัขที่อยู่ใน kill shelter และส่งเด็กๆ ขึ้นมาทุกสองอาทิตย์เช่นกัน ครั้งละประมาณ 10-30 ตัว และสุนัขที่เขาส่งขึ้นมา มาจากรัฐที่อยู่ใกล้ๆ กับรัฐที่ Humane Society ที่เรารับ/ส่ง

ประมาณหนึ่งอาทิตย์ก่อนถึงวันที่หมาจะมา คนประสานงานเขาจะส่งอีเมลมาในกลุ่มว่าอาทิตย์นี้จะมีเด็กๆ มากี่ตัว อายุ/น้ำหนักเท่าไหร่ ใครรับเลี้ยงได้บ้าง ใครจะอาสาก็ตอบเมลไป

เด็กๆ ทุกตัวจะได้รับการดูแลจากสัตวแพทย์ ทำหมันและฉีดวัคซีนที่จำเป็นตามอายุจนกว่าจะได้บ้าน ทางกลุ่มเขาจ่ายทุกอย่างรวมทั้งอาหารด้วย เราแค่เลี้ยงเขาให้ดีเท่านั้น

การรับเลี้ยงนี้เราไม่รู้ว่าจะต้องเลี้ยงกี่วัน กี่เดือน หรือกี่ปี เรารับเลี้ยงจนกว่าจะมีคนรับเขาไปเลี้ยงถาวร ซึ่งไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ สองตัวแรกที่เรารับเลี้ยงได้บ้านใน 3 อาทิตย์ ส่วนตัวที่เรากำลังรับเลี้ยงอยู่นี่เลี้ยงมาห้าเดือนแล้ว

(ภาพ: Zack ที่เรากำลังเลี้ยงอยู่ วันแรกที่ได้มา หลบใต้ท้องรถไม่ยอมออกมา)

ระหว่างที่รับเลี้ยงเราก็จะฝึกเขาเข้าห้องน้ำ เดินสายจูง ฝึกเขาเข้าสังคม เพื่อให้เขาหาบ้านได้ง่ายขึ้น

ทางกลุ่มรับเลี้ยงเขาจะมีเพจ ที่มีลิสต์และรายละเอียดอุปนิสัยของสุนัขที่รอคนรับเลี้ยง ใครสนใจตัวไหนก็สามารถติดต่อขอรับเลี้ยงได้

การจะรับเด็กๆ ไปเลี้ยงถาวร และการเป็น foster home รับเลี้ยงชั่วคราวนั้น ไม่ใช่ว่าใครขอเขาก็ให้ไป แต่จะต้องสมัครขอรับอุปการะและให้รายละเอียดในใบสมัคร ซึ่งจะมีทั้งข้อมูลเกี่ยวกับตัวเอง ครอบครัว ลักษณะที่อยู่อาศัย สัตว์เลี้ยงที่มีและเคยมี สัตวแพทย์ที่ใช้และเคยใช้ รวมทั้งบุคคลอ้างอิงด้วย นี่เป็นลิงก์ใบสมัครรับเด็กๆ ของกลุ่มที่เรารับเลี้ยงนะคะ จะเห็นว่าเขาถามละเอียดมาก คนที่รับเด็กตัวที่แล้วที่เราดูแลไปบอกว่าเหมือนสมัครงานเลย http://www.homewardbounddogrescue.com/application.php

อันนี้ไม่ใช่แค่เฉพาะกลุ่มที่เราอาสา shelter หรือกลุ่มรับเลี้ยงอื่นก็มีใบสมัครคล้ายๆ กันนะคะ

ก่อนที่เขาจะให้รับหมาไปเลี้ยงทางกลุ่มเขาจะเช็กกับสัตวแพทย์ ว่าที่ผ่านมาคนนี้ดูแลหมาดีไหม ถ้าผ่านเขาก็จะส่งข้อมูลของคนนั้นมาให้คนที่เลี้ยงน้องดูว่าคิดว่าเหมาะหรือไม่ ถ้าคนเลี้ยงคิดว่าโอเค ก็จะมีการพบครอบครัว คือพาน้องหมาไปเจอสมาชิกของบ้าน ทั้งคนและสัตว์เลี้ยง ไปเยี่ยมบ้านว่า ดูเหมาะสมกับสุนัขหรือไม่ คนเลี้ยงเป็นคนตัดสินใจว่าจะให้สุนัขไปอยู่กับเขาหรือไม่

ที่เขาต้องถามรายละเอียดและเช็กมากมายแบบนี้ ก็เพราะสุนัขแต่ละตัวมีบุคลิกที่ต่างกัน บางตัวอาจจะไม่เหมาะกับบ้านที่มีเด็ก มีแมว หรือมีสุนัขอื่น บางตัวอาจจะต้องการบ้านที่มีบริเวณให้วิ่ง มีรั้วรอบขอบชิด บางตัวอาจจะเห่าเก่ง ไม่เหมาะกับการเลี้ยงในอพาร์ทเม้นท์ ทางกลุ่มรับเลี้ยงจะได้หาครอบครัวที่เหมาะสมที่สุดสำหรับสุนัขแต่ละตัว เพื่อป้องกันปัญหาที่อาจจะเกิดในอนาคต

และการรับเลี้ยงต้องมีการเซ็นต์เอกสาร ที่ระบุว่าหากคนที่รับเลี้ยงไม่สามารถเลี้ยงน้องต่อไปได้ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม ห้ามยกให้คนอื่นหรือนำไปไว้ shelter แต่ให้ส่งกลับมาที่กลุ่ม ทางกลุ่มจะรับน้องกลับมาดูแล คือเขาดูแลตลอดชีวิตจริงๆ โดยมีค่าธรรมเนียมในการส่งคืน

การรับสุนัขไปเลี้ยงก็ไม่ใช่รับไปฟรีๆ ทาง shelter หรือกลุ่มอาสาเขาจะคิดค่ารับเลี้ยงที่เรียกว่า adoption fee เพื่อนำมาใช้จ่ายในการช่วยสุนัขอื่นต่อไป แต่ละที่ก็จะมีอัตราแตกต่างกันไป แต่ที่เหมือนกันคือ ค่าอุปการะลูกหมาจะสูงกว่าหมาโต

(ภาพ Frosty หมาจรอีกตัวที่เราเลี้ยงและได้บ้านถาวรที่อบอุ่นแล้ว เจ้าของเขาส่งรูปมาให้ตอนคริสต์มาส)

ด้วยความที่สุนัขของทั้งสองกลุ่มที่เราอาสามาจากรัฐใกล้ๆ กัน ในขณะที่แถวที่เราอยู่นั้นแทบไม่มีหมาจรจัดเลย วันหนึ่งเราเจอคนที่ขับรถส่งหมากลุ่มที่เรารับเลี้ยง เราเลยคุยกับเขาและถามเขาว่า แถวนั้นหมาจรจัดเยอะมากเหรอ เขาตอบว่าเยอะมาก ทุกตัวที่เขาช่วยมา มีอีกหลายตัวที่เขาไม่ได้ช่วย

เราถามเขาต่อว่าทำไมแถวนั้นถึงมีสุนัขจรจัดเยอะ เขาตอบว่าเป็นเพราะแถวนั้นเขาไม่ทำหมันกัน และคนเขาไม่ค่อยแคร์ มีคนเอาหมาไปปล่อยทิ้งกันเยอะ

รัฐที่เราอยู่ ทั้งสุนัขที่ซื้อขายในร้าน ที่มาจากฟาร์ม หรือสุนัขที่ shelter ให้คนรับเลี้ยง จะต้องทำหมันทั้งหมด แต่ก็มีบ้างที่เลี้ยงกันเองและไม่ทำหมัน แต่น้อยมาก

ใช่ค่ะ…อเมริกาก็มีปัญหาสุนัขจรจัดไม่ใช่ไม่มี และปัญหามันมาจากการกระทำ ไม่ใช่สถานที่ ปัญหามันมาจากการไม่ทำหมัน และคนที่ไม่รับผิดชอบ ที่มีกันทุกที่ไม่ใช่แค่เมืองไทยนะคะ

เพราะสุนัขที่ทำหมัน ถ้าใครเอาไปปล่อยหรือหลุดหายไป ตัวผู้กับตัวเมียสองตัว ปีหนึ่งผ่านไปมันก็คือสองตัว แต่สุนัขที่ไม่ทำหมันเริ่มจากสองตัว ปีหนึ่งผ่านไปมันอาจจะกลายเป็น 50 ตัว 100 ตัว ก็ได้

ที่เล่านี้มาจากประสบการณ์จริงที่เราสัมผัสเองทั้งหมด คงจะเห็นได้ว่าคนที่นี่เขาไม่โยนทุกอย่างให้รัฐบาล ไม่เอาแต่ด่ารัฐบาลหรือรอให้รัฐหรือใครแก้ปัญหา และเขาไม่นิ่งนอนใจ อะไรที่เขาทำได้เขาทำเอง และเขาทำกันอย่างจริงจังและเป็นระบบ

เช่น ปัญหาสุนัขจรจัดนี้ไม่ใช่ปัญหาที่พวกเราก่อและมันแทบไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเราเลย มันเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นในรัฐอื่นที่ไกลออกไปเป็นพันกิโลไม่มีผลอะไรกับชีวิตเรา เราทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นก็ได้ ทำไมพวกเราต้องมาขับรถสองสามชั่วโมงในวันหยุด

นั่นเป็นเพราะการทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นมันไม่ได้ทำปัญหาหายไป ถ้าเราไม่ทำเด็กๆ พวกนี้ก็อาจจะต้องถูกฉีดยาให้หลับ พวกเราทำเพราะอยากช่วยเด็กๆ เหล่านี้ ไม่ได้ทำเพราะเป็นหน้าที่หรือเป็นปัญหาที่เราพบเจอและมีผลกับชีวิตเรา

ในช่วงเกือบ 9 ปีที่เราขับรถส่งเด็กๆ มา เราส่งเด็กๆ ไป สองร้อยกว่าตัว เราจำไม่ได้หรอกว่าเด็กๆ แต่ละตัวหน้าตาเป็นยังไงกันบ้าง แต่มีสองเคสที่เรายังจำได้ถึงวันนี้ บทความหน้าเราจะมาเล่าให้อ่านนะคะ

—-

ทุกบุคคลและทุกสถานที่ มีทั้งข้อดีและข้อเสีย ไม่มีอะไรที่ดีไปหมดหรือเลวไปทุกอย่าง

อเมริกามีสิ่งดีๆ เยอะแยะ แต่ก็มีสิ่งที่ไม่ดีมากมายเช่นกัน ถ้าเราอยากดีขึ้น เราก็ควรทำตามเขาในสิ่งที่เราคิดว่าดี และเรียนรู้ในสิ่งที่ไม่ดีของเขา ไม่ใช่ดูแคลนประเทศตัวเองว่า ไม่ดีสักอย่างแล้วชื่นชมคนอื่นในสิ่งที่เราไม่รู้จริง

(เราขอทิ้งท้ายความรู้สึกจากใจนิดนึงนะคะ เพราะเราเบื่อมากเวลาที่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วพูดว่าเมืองไทยก็แบบนี้แหละ ที่อื่นเขาดีอย่างโน้นอย่างนี้ โดยหลายครั้งคนที่พูดยังไม่เคยไปประเทศที่พูดถึงเลย)

ถ้าเราอยากลดปัญหานี้ ก็ต้องเริ่มด้วยการทำหมันหมาที่เราเลี้ยงก่อนเลย อย่าคิดว่าจะเอาไว้ทำพันธุ์เผื่อได้รายได้พิเศษ เพราะถ้าคุณไม่มีความรู้ ไม่ผสมพันธุ์อย่างถูกต้อง ลูกหมาที่ออกมาก็จะไม่มีคุณภาพไปด้วย และถ้าคุณขายหมาให้ใครก็ไม่รู้ ที่ไม่เลี้ยงอย่างรับผิดชอบ โอกาสที่มันจะกลายเป็นหมาข้างถนนก็มีมากขึ้น และจำนวนมันจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ถ้าใครอ่านบทความนี้และอยากช่วยลดปัญหา ทำหมันสุนัขที่บ้านกันนะคะ อยากเห็นอะไรเปลี่ยนเริ่มที่ตัวเรา ทำส่วนของเราให้ดีที่สุด อย่ามัวแต่ชี้นิ้วว่าเป็นความผิดคนอื่น หรือเป็นหน้าที่คนอื่นที่ต้องแก้นะคะ

และถ้าใครมีเวลาว่าง แทนที่จะไปนั่งเล่นร้านกาแฟ คุณสามารถไปทำงานจิตอาสาได้นะคะ

เฟสบุ๊กธนาคารจิตอาสา เขาโพสต์ลิสต์งานอาสาของทุกเดือนบนเฟสนี้นะคะ https://www.facebook.com/JitArsaBank?mibextid=2JQ9oc หรือมูลนิธิกระจกเงาก็รับจิตอาสา

ขอบคุณทุกท่านล่วงหน้าค่ะ

นอกจากนี้เราเคยทำงานอาสาอีกสองที่ คือในโรงพยาบาลเด็ก และในคอกม้าที่เขาทำอาชาบำบัดให้กับเด็กที่มีปัญหาด้านบุคลิกภาพ

เมื่อไหร่มีเวลาเราจะมาเล่าให้อ่านเช่นกัน และจะเล่าเรื่องอื่นที่เกี่ยวกับอเมริกาที่คนส่วนมากอาจจะยังไม่ทราบให้อ่านด้วยค่ะ โปรดติดตามกันนะคะ

อเมริกาเป็นประเทศใหญ่ค่ะ สิ่งที่เราเห็นที่นึง อาจจะเป็นคนละเรื่องกับสิ่งที่เป็นในที่อื่น แต่ละที่ก็มีอะไรที่แตกต่างกัน โดยเฉพาะสิ่งที่เราเห็นในหนังหรือทีวี มันไม่ใช่ทั้งหมดของอเมริกานะคะ และหลายครั้ง ถ้าคุณไม่ได้มาสัมผัสด้วยตัวเอง คุณจะไม่รู้เลยว่าปัญหาเหล่านั้นมันมีอยู่

You may also like

เว็บไซต์นี้มีการใช้คุกกี้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลการใช้งานของเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล เพื่อเก็บข้อมูลและรวบรวมสถิติวิจัยทางด้านการตลาด การวิเคราะห์แนวโน้ม ตลอดจนนำมาปรับปรุง และควบคุมการทำงานของเว็บไซต์ ทั้งนี้ หากท่านไม่ยินยอม ท่านยังสามารถใช้งานเว็บไซต์ได้ปกติ ยอมรับทั้งหมด